ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂಬ ಶಿಕಾರಿ -ವಿ. ಕೆ. ವಾಲ್ಪಾಡಿ

ದೇಶದೆಲ್ಲೆಡೆ ಗುಡ್ಡಗಳು ಕುಸಿದು ನೆಲಸಮವಾಗುತ್ತಿರುವ ದಾರುಣ ಘಟನೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಲುಕಿಸುತ್ತದೆ.ಮನಸ್ಸು,ಎದೆ ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ ಕಲುಕುತ್ತದೆಯೆಂದರೆ ಅಪಾರ ಜೀವ ಬಲಿ ಹಾಗೂ ಸ್ವತ್ತು ನಾಶದ ದುಃಖ ,ಬೇಸರದಿಂದಾಗಿ ಅಷ್ಟೆ. ಗುಡ್ಡ ನಾಶವಾದುದಕ್ಕೆ ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲ. ಎದೆ ಕರಗುವುದು ಕೂಡಾ ಬಡಜನರದ್ದು ಮಾತ್ರ.
ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು,ಗೆದ್ದವರು,ಆಳುವವರೆಲ್ಲರೂ ಕೂಡಾ ಸಂತಾಪ ಸೂಚಿಸುವುದಕ್ಕಾದರೂ ಕೆಲವರು ಉಳಿದಿರಬೇಕಲ್ಲವಾ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕಿರುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಿಟ್ಟಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅದು ಸಹಜ ವಿಕೋಪವೇ ಆಗಿರಲಿ ಅದ್ಯಾವುದು ಕೂಡಾ ಬಡವನ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ,ಬಡವರನ್ನು ಕನಿಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.ಅದೇ ಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಉಳ್ಳವರು ನಗರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಎತ್ತರದ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ.

ಸಣ್ಣ ಉದಾಹರಣೆ, ಆಗುಂಬೆ ಘಾಟಿ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ನಂತರದ ಭಾರತ ಸರಕಾರ ಅಲ್ಲ.ಅದು ಬ್ರಿಟಿಷರೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ರಸ್ತೆ. ಆಗಿನ ಅವಕಾಶ ಹೇಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸು ಅಥವಾ ಮಿನಿ ಲಾರಿ ಕೂಡಾ ಸಂಚರಿಸುವುದಕ್ಕಿಲ್ಲ.ಕೆಳಗೆ ಸೋಮೇಶ್ವರದಿಂದ ಮತ್ತು ಆಗುಂಬೆ ಘಾಟಿ ದಾಟಿ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಗಡಿ ತನಕ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ವ್ಯಾನು,ಟೆಂಪೋಗಳಲ್ಲಿಯೆ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಮತ್ತು ಸರಕುಗಳ ಸಾಗಾಟ.
ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರಕಾರ ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಮಾಡಿಟ್ಟದ್ದು ಸಾಕೆಂದರೆ ಗುಡ್ಡ ಕುಸಿಯಬಾರದು.ವಾಹನಗಳ ಭಾರದ ಮಿತಿ ಮಾರಬಾರದು ಎಂದು. ಆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆಯಿರುವುದನ್ನೂ ತೆಗೆಯದೆ ಅದರ ಮೂತಿಯಡಿಯಲ್ಲೇ ರಸ್ತೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ ಯಾಕೆಂದರೆ ಬಂಡೆಯ ಆ ಘಾಟಿ,ಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.
ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ವೇಗ ಇಡೀ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನೇ ಕೆರೆದು ಹಾಳು ಮಾಡತೊಡಗಿತು. ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಅಗೆದು ನೆಲತಟ್ಟು ಮಾಡಿತು.ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಏನೇನೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಬಳಕೆ ಮಾಡಿತು. ಈಗ ನಿರಂತರ ವಾರ ದಿನ ಮಳೆ ಬಂದಾಗಲೇ ಗುಡ್ಡ ಕುಸಿಯುವುದು ಹೇಗೆಂದರೆ ಫ್ರೀಜರಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದು ಬಿಸಿಲಿಗಿಟ್ಟ ಐಸ್ ಕ್ರೀಮಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ತರಹ.
ಕಾಡು ಗುಡ್ಡದಲ್ಲಿ ಮರಗಳೇ ನಿಂತುಕೊಂಡಿಲ್ಲ.ಬಂಡೆಗಲ್ಲಿನ ಗಾತ್ರವಿಲ್ಲ ಅದರ ಬುಡ ಸಮೇತ ಚೂರು ಮಾಡಿ ಮುಕ್ಕಿ ತಿಂದಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವುದು ಮಣ್ಣಿನ ದಿಬ್ಬ ಮಾತ್ರ ಅದು ಜೋರಾದ ಮಳೆಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲ ನಾಲ್ಕು ಟ್ಯಾಂಕರ್ ನೀರು ಸುರಿದರೂ ದಿಸೀಲಂತ ಕರಗಿ ನೀರಾಗುತ್ತದೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿ ಎಂದಾಗ ತಿರುವುಗಳೇ ಇರಬಾರದೆನ್ನುವ ನಿಯಮ ಯಾಕೆ? ಅಪಘಾತಗಳಾಗುವಂತಹ ವೇಗ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ
ತಿರುವುಗಳೂ ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತವೆಯಲ್ಲವೇ? ಬಡಪಾಯಿಯ ಜಾಗ ಸಿಕ್ಕದಾಗ ನೆಟ್ಟಗೆ ರಸ್ತೆ, ಅದುವೇ ಪ್ರಭಾವಿ ರಾಜಕಾರಣಿ ಮತ್ತಿತರರ ಜಾಗ ಬಂದಾಗ ಆ ಮಂದಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೆದ್ದಾರಿ ತಿರುವು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ!
ಬಾನೆತ್ತರದ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ಕೇಕ್ ಕತ್ತರಿಸಿದಂತೆ ಯಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಿದು ಮಾರ್ಗ ಮಾಡುವ ಅಭಿಯಂತರುಗಳಿಗೆ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸಂಗತಿಯಾದರೂ ಏನು ಗೊತ್ತಿದೆ? ಮಂತ್ರಿ ,ಸಂಸದ,ಶಾಸಕರಾದಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹಂಚಿ ತಿನ್ನುವ ಹಣದ ಮಂಜೂರಾತಿಗಾಗಿ ಆಗಸದ ಚಂದಿರನ ಕಡಿದು ಹಾಕುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೊಬಗನ್ನು ಯಥಾ ಪ್ರಕಾರ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಂತೆಯೆ ರಸ್ತೆ ಪೇಟೆ ನಗರ ಮನೆ ನಿವೇಶನ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಯಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ? ಸರಕಾರಿ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಾಡಿ ಬರುವ ಈ ಭ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಆ ದೇಶದ ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಜೊತೆಗಿನ ಬದುಕು ಮತ್ತಿತರ ಬಗ್ಯೆ ಯಾಕೆ ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ?ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಅಂಥದೇ ಪರಿಸರ,ಪ್ರಕೃತಿ ಸ್ನೇಹ ವಾತಾವರಣ ಬೇಕು ಅನ್ನುವುದಿಲ್ಲ ಯಾಕೆ?
ಮಂಗಳೂರನ್ನೇ ಗಮನಿಸೋಣ.ಸುಮಾರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಹಿಂದೆ ಮಂಗಳೂರಿನ ಭೌಗೋಳಿಕ ಮೇಲ್ಮೈ ಹೇಗಿತ್ತು?ಈಗ ಏನಾಗಿದೆ? ಅದೇ ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟ ಏರು ದಿನ್ನೆಗಳ ಮೇಲೆ,ಬದಿಯಲ್ಲಿ,ನಡುವೆ ನಗರ ನಿರ್ಮಾಣ,ನಿವೇಶನ ಮತ್ತು ಸಂಚಾರ ರಸ್ತೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಬಹುಶಃ ಮಂಗಳೂರು ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿಯೂ ಅತ್ಯಾಕರ್ಷಕ ನಗರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಳೆ,ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಬಾನೆತ್ತರದ ಗುಡ್ಡ ನಾಶ ಮಾಡಿ ಸೈಟ್ ಸೈಟ್ ಎಂದು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದರು.ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಅಗೆದು ರಸ್ತೆ ಮಾಡಿದರು.ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಎತ್ತರದ ಜಾಗ ಎಂದರೆ ಇಡೀ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವುದು ಬಾವುಟ ಗುಡ್ಡೆ ಠಾಗೋರ್ ಪಾರ್ಕ್ ಮಾತ್ರ.
ಪ್ರಕೃತಿ ವಿಕೋಪದಿಂದಾಗುವ ಅಪಾರ ಜೀವ ನಾಶ ಸಸ್ಯ ಸಂಪತ್ತು ನಾಶಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಯಾವೊಬ್ಬ ರಾಜಕಾರಣಿಯೂ ಅಂತಃಕರಣ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಮರುಕ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ,ಸಾರ್ವಜನಿಕ ತಂತ್ರವಾಗಿ ಬೇಸರಪಡುತ್ತಾನೆ ಅಷ್ಟೆ. ಅವರಿಗೆ ಇಂತಹ ವಿಕೋಪಗಳು ಆಗುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ಅದೊಂದು ಪ್ರಕೃತಿ ಸಹಜ ಅವಘಡ ಅಥವಾ ವಿಕೋಪ ಅನ್ನುತ್ತೇವೆ.ಅದು ಖಂಡಿತ ತಪ್ಪು ಹಾಗೂ ದುರಹಂಕಾರದ ಮಾತು.ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕಡಿದು,ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಿ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಸೀಳು ಮಾಡುವ ನಮ್ಮ ಯೋಜನೆಗಳು,ಕಾಮಗಾರಿಗಳ ಕಾರಣದ ಅವಘಡವೇ ಹೊರತು ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಹಜ ಎಂದಾಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?
ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಈ ಸರಕಾರಗಳು ಬಡವರು ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನೇ ಶಿಕಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.ಕಳೆದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕ,ಕೇರಳ,ಮುಂಬೈ ಹಾಗೇ ಇನ್ನಿತರ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ,ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಕೃತಿ ದುರಂತಗಳಿಗೆ ಸರಕಾರಗಳೇ ಕಾರಣ.