ವಕೀಲರ ದಿನಾಚರಣೆ-ಡಾ. ಮಾಲತಿ ಪೈ
ಮನುಷ್ಯ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರೆ, ಸಮಾಜ ಇರುವವರೆಗೂ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಘಾತಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಂಡವರಿಗೆ, ವಿವಿಧ ಕಾಯಿಲೆ, ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಳಗಾದವರಿಗೆ ರಕ್ತದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ, ಅದನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮಾನವೀಯ ನೆಲಗಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಮನುಷ್ಯರಾದ ನಾವೇ ರಕ್ತ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸುವವರು ವಕೀಲರು.
ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯವು ಸಮಾಜವನ್ನು ಅಖಂಡವಾಗಿರಿಸುತ್ತದೆ. ವಕೀಲರು, ನ್ಯಾಯದ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿಗಳಾಗಿ, ಇದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಕೀಲರ ದಿನದಂದು, ನಾವು ಸತ್ಯದ ರಕ್ಷಕರನ್ನು, ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತತೆಯ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಧ್ವನಿಯಿಲ್ಲದವರ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇವೆ. ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಲು ಅವರ ದಣಿವರಿಯದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ, ನ್ಯಾಯವಾದಿಗಳು ನ್ಯಾಯವು ಕೇವಲ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲ ಆದರೆ ಜೀವನ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿ:
ವಕೀಲರು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಕಾನೂನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೆ ಉತ್ತಮ ವಕೀಲರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ. ವಕೀಲರು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಾರ್ಯಕಲಾಪಗಳಲ್ಲಿಹೆಚ್ಚಿನ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ವೃತ್ತಿಪರತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಜತೆಗೆ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ .
ವಕೀಲರು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಬಾಂಧವ್ಯ ಸ್ನೇಹಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ವಾತಾವರಣ ಉತ್ತಮರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಕಕ್ಷಿದಾರರಿಗೆ ತ್ವರಿತ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ
ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ವಿಷದ ಬಟ್ಟಲನ್ನಾದರೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಯದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನಿದ್ದಾನೆ. ಆತನೇ ರಾಜೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದ್” ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಆಡಿದ ಈ ಮಾತು ಬಾಬು ರಾಜೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದರ ಬಗ್ಗೆ. ಅವರು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ, ನೈತಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಕಾರ್ಯ ವಿಧಾನ ಹಾಗೂ ಆದರ್ಶಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಅನನ್ಯ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಾದರು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ವ್ಯಕ್ತಿಪೂಜಕರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಬಂದಾಗ ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ಪ್ರಸಾದರು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಗಾಂಧೀಜಿ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಮೇಲೆ, ಅವರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಹಕಾರ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು ರಾಜೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದ್ (ಜನನ ಡಿಸೆಂಬರ್ 3, 1884, ಝೆರಾಡಿ, ಭಾರತ-ಮರಣ ಫೆಬ್ರವರಿ 28, 1963, ಪಾಟ್ನಾ) ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ರಾಜಕಾರಣಿ, ವಕೀಲರು ಮತ್ತು ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿದ್ದರು, ಅವರು ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು (1950-62). ಅವರ ಒಡನಾಡಿಯೂ ಆಗಿದ್ದರುಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿಯವರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಸಹಕಾರ ಚಳುವಳಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ (1934, 1939, ಮತ್ತು 1947) ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು .
ಸಾಧಾರಣ ಆದಾಯದ ಭೂಮಾಲೀಕ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಪ್ರಸಾದ್ ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಕಾನೂನು ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವೀಧರರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು 1916 ರಲ್ಲಿ ಪಾಟ್ನಾ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಬಿಹಾರ ಕಾನೂನು ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು . 1917 ರಲ್ಲಿ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಇಂಡಿಗೋ ಪ್ಲಾಂಟರ್ಸ್ ಶೋಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾದ ರೈತರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವ ಅಭಿಯಾನದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಅವರನ್ನು ಗಾಂಧಿಯವರು ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡರು . ಅಸಹಕಾರ ಚಳವಳಿಗೆ ಸೇರಲು ಅವರು 1920 ರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಾನೂನು ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ಆಸಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ, ಅವರು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಸರ್ಚ್‌ಲೈಟ್‌ಗಾಗಿ ಬರೆದರು , ಹಿಂದಿ ವಾರಪತ್ರಿಕೆ ದೇಶ್ (“ಕಂಟ್ರಿ”) ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸಂಪಾದಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಹಿಂದಿಯನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ತಮ್ಮ ಜೀವಮಾನದ ಅಭಿಯಾನವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು . ಅಸಹಕಾರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಂದ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಒಳಗಾದ ಅವರು, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಮಿತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸುಮಾರು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ (ಆಗಸ್ಟ್ 1942-ಜೂನ್ 1945) ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
